به نام خالق تو لیلای من...

 

 

 

از نوشته هایت مشخص است دیگر...

 

تب و تاب قدیم را نداری..

 

شاید کمال همنشینی با دیگران..

 

تو را از پای انداخته..

 

اگر اینطور نبود شماره من یادت نمی رفت...

 

تا از طریق دیگران برایم پیغام و پسغام بفرستی...

 

تو هک شده ای در قلب من...

 

ذهن من...

 

افکار من...

 

اما پسر با پسر که فرقی ندارد...

 

روی نیمکت دانشگاه...

 

کنار تو...

 

گل گفتن و گل شنفتن...

 

فرقی ندارد من باشم...

 

یا کسی دیگر...

 

مهم این است تو خوش باشی...

 

برای ما هم خدا کریم و رحیم است...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

××××××××××××××××××××××××××××

 

 

 

 

 

 

 

 

 

هنوز هم که هنوز دوستت دارم....

 

 

تو را که روزی روی برگ برگ زندگیم..

 

 

بذر عشق میپاشیدی...

 

 

هنوز هم که هنوز است صدای خنده هایت...

 

 

قلبم را در می نوردد...

 

 

دوستت دارم، تو را که....

 

 

خدا را به یادم می اندازی...

 

 

 

 

 

لیلای من...

 

 

 

هر روز فکر های جدید به سرم میزند...

 

 

 

فکر هایی که تو روزی باید آنها را معنا کنی...

 

 

 

برای آرزوهایت ایده ها  دارم..

 

 

 

 

 

مجنونت...

 

 

هر روز، روزه ی عشق میگیرد که برگردی...

 

 

 

به امید اینکه روزی عشق را با تو افطار کند...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[ دوشنبه ٢٤ تیر ۱۳٩٢ ] [ ۱٠:٥٩ ‎ق.ظ ] [ ] [ نظرات () ]